Deliciosa fumada, cun final que pecha moitas portas (hehe). Pero non está feito ao chou nin é un collage ás cegas. Está completamente inzado de detallazos sobre a computación cuántica. Cada imaxe, texto, música ou son, efectos ou “partículas” teñen un peso propio sobre a temática da Jam, a súa coherencia e o seu traballo de implementación.
Non a todo o mundo lle gustará esta estética de revista Pulp interactiva, ou de Geocities dos 90… Pero abofé que é un proxecto do máis interesante. A min deixoume flipado, hehe. Noraboa!